ചിത്രശലഭം

ചിത്രശലഭം ..

ഈ വരികള്‍ നിനക്ക് വേണ്ടി കുറിച്ചിടാം

എന്റെ ഹൃദയത്തിനുള്ളില്‍   പതിചിടാം

പൂക്കള്‍  കൊഴിക്കാതെ നിന്നെയും കാത്തു ഞാന്‍ നിന്നിടാം 

വന്നീടുകെന്റെ ചിത്രശലഭമേ  ഈ വഴി

ചുംബിച്ചുനര്‍ത്തുക എന്റെ മുകുളങ്ങളെ

പകുത്തെടുതീടുക എന്‍ പരാഗങ്ങളെ..

തൊട്ടുരുമ്മിയിരിക്കാം നമുക്കന്നു

ഹൃദയം കൊരുക്കാം  പരാഗം പരത്താം

നിറങ്ങളാകാം നമുക്കന്നു മഴവിലായ് ഒരുമിച്ചു ചേര്‍ന്നിടാം

പിന്നെ നീ  കാറ്റാകുക

പിന്നെ നീ മഴയാകുക

തഴുകി തലോടുക എന്റെ ദലങ്ങളെ

വൈകാതെ വന്നെടുകെന്‍ ചിത്രശലഭമേ

ഈ മലര്‍വാടിയില്‍ ഞാന്‍ തനിച്ചാകയാല്‍ ..

നിന്റെ വര്‍ണങ്ങളില്‍ എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ തന്‍

കുങ്കുമ തരികള്‍ ഞാന് പകര്‍ന്നീടട്ടെ..

നുകര്‍ന്ന് കൊള്കെന്റെ പ്രാണനാം മധുവും

നിന്നത്മദാഹം മതിയാകുവോളം.. 

 മഴയില്‍ നീ ചിറകൊട്ടി നനയാതെ നില്‍ക്കുവാന്‍

എന്‍ ദളങ്ങള്‍ നിനക്കായ് നിവര്ത്തിടാം.. ‍

വൈകാതെ വന്നെടുകെന്‍ ചിത്രശലഭമേ

ഈ മലര്‍വാടിയില്‍ ഞാന്‍ തനിച്ചാകയാല്‍ ..

എന്റെ തിരിച്ചറിവുകള്‍

                          എന്റെ തിരിച്ചറിവുകള്‍

ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു കുട്ടി നിന്നെ മറക്കുകയെന്നാല്‍ മ്രിതിയനെന്നു

എന്റെ തീരങ്ങളില്‍ നീ  എനിക്കൊപ്പമായിരുന്നു

എന്റെ സന്ധ്യകളിലെ കുങ്കുമം നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു

പക്ഷെ

നീയൊരു  തിരമലയാണെന്ന് ഞാന്‍ പിന്നീട തിരിച്ചറിഞ്ഞു

നീ  തിരികെ  നടന്നു..

ആരെയും നോവിക്കാതിരിക്കാന്‍ എന്നെ മാത്രം നോവിച്ചു കൊണ്ട്

എന്റെ വൃണങ്ങളില്‍ ചവുട്ടി നടന്നോളു നിനക്ക് നോവാതിരിക്കട്ടെ

പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രതയില്‍ ആത്മാവിന്റെ പരിശുദ്ധി പകരം തരാമെന്നോ ഞാനതിഷ്ടപെടുന്നില്ല

എന്റെ സ്നേഹത്തിനു നിന്റെ പരിശുദ്ധി ഞാന്‍ പകരം ചോദിച്ചിട്ടില്ല

പരിശുദ്ധിയുടെ പാദങ്ങളെ നീ  വലിചിഴക്കതിരിക്

അവ പതിഞ്ഞു കിടക്കട്ടെ ആര്‍ക്കും സംശയം തോന്നാതെ ..

എന്റെ രക്തത്തില്‍ അവ തണുത്തുറയും മുന്‍പേ നീ  രക്ഷപെട്ടോള് ..

 നീ പരിശുധയാണ്..

നെറ്റിയിലെ കുങ്കുമം മായ്ക്കാന്‍ തുനിയണ്ട

എന്റെ ചുവപ്പുകള്‍ ഞാന്‍ തിരിച്ചെടുത്തു കൊള്ളാം..

 

ഓര്‍മകളുടെ ശ്മശാനത്തില്‍ അസ്ഥികള്‍ വെന്തെരിയുന്നു          

ഗാനങ്ങള്‍ മൂളിയ നാവില്‍ രക്തം കിനിജിറങ്ങുന്നു

കരളിലെ മുറിപാടുകളില്‍ പനിനീര്‍ തളിച്ചതും

വേദന പകുത്തതും നീയായിരുന്നു

നിന്റെ പകര്‍ന്നാട്ടം എന്നെ അത്ബുധപെടുത്തുന്നു

മറക്കുയാണാ വേദന ആ നൊമ്പരം

ഓര്‍മകളുടെ ദുര്‍ഗന്ധവും  

സ്വപ്നഗളുടെ തിരകള്‍ കുടിച്ചു വറ്റിക്കണം ,

ഓര്‍മകളുടെ ചൂടേറ്റു അവയെന്റെ ശുന്യതയിലേക്ക്

വീണ്ടും പെയ്തിരാങ്ങാതിരിക്കട്ടെ

ചിന്തകള്‍ ചോര്ന്നോലിക്കുന്നു..

സൂര്യന്റെ നേര്‍ത്ത പാളികള്‍ കണ്ണിലേക്ക് ആഴ്നിറങ്ങുന്നു

അവയുടെ ചൂടേറ്റു എന്റെ കാഴ്ച മങ്ങുന്നു..

എന്റെ തിരിച്ചറിവുകളില്‍ ഞാനിനിയും ചാതിക്കപെട്ടിട്ടില്ല

ആ തിരിച്ചറിവുകള്‍ ഒരുപക്ഷെ എന്റെ ചപല്യങ്ങലുമാവാം.

എന്റെ തിര്ച്ചരിവുകളില്‍ നിന്നെ മറക്കുകയെന്നാല്‍ മ്രിതിയാണ് ..

   

പുതുവര്‍ഷം

                                പുതുവര്‍ഷം

ഒരു വര്‍ഷത്തിന്റെ അവസാന മെഴുകുതിരിയും കത്തിതീരുകയാണ്

ഇതില്‍ ഞാനും അമര്ന്നെകിലെന്നു ആശിച്ചു പോകുന്നു അറിയാതെയെങ്കിലും ..

നരച്ച സ്വപ്നങ്ങളും തേടി ഞാനെന്തിനു ഒരു പുതുവര്‍ഷ പിറവി തേടി പോകണം ..

അവയെ കറുപ്പ് അണിയിക്കാന്‍ ഇനിയൊരു മഷിത്തണ്ട് മുറിക്കാന്‍ എനിക്കാവില്ല

നിശബ്ദതയിലേക്ക് നടക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയാണ് ഞാന്‍

ഇവിടെ തീരട്ടെ എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും ഒപ്പം എന്റെയും

പുതിയൊരു വര്‍ഷത്തിനു ഈ മൌനമാകട്ടെ എന്റെ സംഭാവന ..

ഓര്‍മകളുടെ കരിയില കാടുകളിലെക്കായി എന്റെ യാത്രകള്‍ ..

അവിടെ മഴവില്ലിനും മഞ്ചാടിക്ക്കുമെല്ലാം ഒരേ നിറമാണ്‌ കരിയില കറുപ്പ് ..

വേദനകള്‍ മഴവില്ലില്‍ പൊതിഞ്ഞു ഞാന്‍ ദൂരേക്ക്‌ നോക്കിയിരുന്നു ..

തകര്‍ത്തു പെയ്യുന്ന മഴയില്‍ എന്റെ കണ്ണുനീര്‍ ആരും കാണാത്തതില്‍ ഞാന്‍ സന്തോഷിച്ചു

എന്റെ സംഗീതം നിശബ്ദതയില്‍ പ്രതിധ്വനിക്കാന്‍ മടിച്ചു

 ഞാന്‍ നിശബ്ദനായി ...

എന്റെ യാത്ര

                                   എന്റെ യാത്ര

കാതങ്ങള്‍ നീളുന്ന യാത്രയില്‍ നിന്റെ നിര്‍വചനം ഞാന്‍ തിരുത്തി കുറിക്കുമ്പോള്‍

ഒരിക്കലും മറക്കാന്‍  കഴിയാത്ത അനുഭൂതിയായി

നീയെന്റെ ഓര്‍മകളിലെ പളുന്ക്ക് പാത്രത്തില്‍

നനുത്ത സ്പര്‍ശനത്തിന്റെ കുളിരുമായ്

 എന്നെന്നും മുടികിടക്കുക ..

ഓര്‍മകളുടെ മയില്‍‌പീലി തുണ്ടുകളായി നീ പെറ്റു പെരുകുക..

നീയെന്റെ ഓര്‍മയില്‍ പൂക്കാന്‍ തുടങ്ങുക

സ്വപ്നഗളുടെ  മണിയറയില്‍  അവയെ പുണര്‍ന്നു  ഞാനുരങ്ങിക്കൊളം..

എന്റെ വാക്കുകള്‍ നിന്നെ നോവിക്കുന്ന്നുന്ടെങ്കില്‍ നീ  കാതുകലടചെക്ക് 

മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി മയ്കാതെ തന്നെ..

നിന്റെ പുഞ്ചിരിയില്‍ കബളിപ്പിക്കപെടുന്നതരിയാതെ

ഞാന്‍ യാത്ര തുടരട്ടെ